Dicir o indicíbel no Museo de Pontevedra (IV): O Informe da bibliotecaria

Se o domingo pasado era a quenda da listaxe de títulos expurgados no Museo, hoxe tócalle ao Informe de M.J.C.A., bibliotecaria da institución, que decidíu pola súa conta abrir un “proceso técnico de expurgo dos fondos” que ademáis había ser temático.

Esta señora decidíu “cargarse”:

  • Prensa diaria, galega e non galega, algunha na súa totalidade e outra só a partires de 1960.
  • Títulos duplicados.
  • Exemplares non orixinais.
  • Literatura infantil.
  • Comics.
  • Libros de texto escolares.
  • Enciclopedias xeneralistas.
  • Anuarios de prensa.
  • Informes económicos.
  • Directorios.
  • Memorias de distintas institucións e empresas.
  • Publicacións de carácter científico actuais.
  • Diccionarios non actualizados.
  • Invitacións.
  • Tarxetas.
  • Programas de cursos.
  • Propaganda electoral.
  • Axendas.
  • Títulos de publicacións periódicas de carácter xeneralista ou que non se adecúan á temática do centro.
  • Materiais cun grao de deterioro irreversible.
  • E, en xeral, publicacións que técnicamente se consideren non adecuadas.

A este respecto, cabe ler entre liñas o sesudo Informe de M.J.C.A., porque onde di -por exemplo- “publicacións que non se adecúan á temática do centro” está falando das Interviú que ingresaron no Museo coa colección persoal de Antonio Odriozola, e que as pontevedresas pagaron con cartos públicos e na que ingresaron títulos especializados do máis variado, así como papeis e notas das investigacións do propio Odriozola.

Informe expurgo

Como verá a persoa lectora, o Museo ten en plantilla a persoas desubicadas da súa realidade laboral que, por riba, obvian a lexislación en materia de patrimonio cultural -traballando nun Ben de Interese Cultural, que hai que botarlle valor!- e que se cren Juan Palomo: aquí, ela informa e ela expurga -destrúe, falando con propiedade-, sen dar máis parte que ao director de xestión, individuo que, como dixemos, respondía ás iniciais de J.L.M..

Para que informar á Consellaría de Cultura? Para que atender á Lei do Patrimonio Cultural de Galicia? Que tontería! Se só son papeis vellos! -pensaría ela-.

O mellor é que esta grande xesta, da que máis dunha deberá responder máis cedo que tarde, non era un acto illado; que va! Formaba parte dun tinglado instigado polo xefe do Servizo de Patrimonio documental e Bibliográfico da Deputación de Pontevedra, pero esa movida xa a contarei.

CONTINUARÁ…

Dicir o indicíbel no Museo de Pontevedra (III): Lista de títulos expurgados

Contaba hai uns días como cheguei a confirmar a destrución documental no Museo de Pontevedra, baixo a apariencia dun expurgo, do que -a priori- non quedou rastro, e hoxe paso a facer pública a relación de publicacións que no mellor dos casos acabaron completando as coleccións do Servizo de Patrimonio Documental e Bibliográfico, mentres que a maioría se tiraron a un contedor de obra a plena luz do día.

Nun documento titulado “Expurgo de documentación no O.A.L. Museo Provincial de Pontevedra” asinado o 01/02/2012 por J.L.M., daquela director de xestión do Museo, detállanse as máis de vinte publicacións periódicas que se eliminaron, así como centos de caixas e carpetas con libros, revistas, monografías e traballos dos concursos escolares, almacenados nos Edificios García Flórez e Fernández López.

Era preciso gardar todo isto? Pois primeiro deberiamos saber en detalle que títulos e en que número foron eliminados das coleccións do Museo, pero ademáis, esta selección debería ter sido realizada por unha Comisión de selección e valoración documental, con intervención directa da Xunta de Galicia, xa que o Museo de Pontevedra é un conxunto declarado Ben de Interese Cultural e polo tanto, todo o que a el se vincula, incluídas -por suposto e especialmente- as súas coleccións forman parte do Patrimonio español -dende a aprobación da Lei do Patrimonio Histórico Español en xuño de 1985- e do Patrimonio cultural galego – xa dende a Lei de 1995 do Patrimonio cultural de Galicia-.

De todos estes movementos do noso patrimonio cultural non existen actas nin resolucións, segundo a confirmación oficial do propio Secretario Xeral da Deputación Provincial de Pontevedra, polo que serán os Tribunais de Xustiza e as Administracións competentes as que deban avaliar o grao de infracción na xestión do público.

O documento vaia se existe! e produce bastante carraxe, dito sexa de paso:

O asinante desta aberración, J.L.M. chegou ao Museo da man do expresidente provincial “popular” Rafael Louzán, o que no seu momento foi público e notorio, e aínda que a súa “xefa” directa, a tamén “popular” Ana I. Vázquez Reboredo, acabaría no cargo de directora-xerenta da Fundación Cidade da Cultura, este non chegou a xerente de Fexdega.

A vida é longa e seguro que este home aínda pode dar o mellor de si.

CONTINUARÁ…